كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )

254

القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )

وَ حَسِبُوا و مىپندارند بنى اسرائيل أَلَّا تَكُونَ فِتْنَةٌ آنكه نباشد بلائى و محنتى ايشان را بقتل و تكذيب انبياء ع فَعَمُوا پس كور شدند ايشان از ديدن راه حق وَ صَمُّوا و كر شدند از استماع سخن راست بعد از موسى عليه السلام ثُمَّ تابَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ پس عرض كرد خداى تعالى توبه را بر ايشان به بيعت عيسى عليه السلام ثُمَّ عَمُوا وَ صَمُّوا پس ديگرباره كور و كر شدند كَثِيرٌ مِنْهُمْ بسيارى از ايشان بانكار محمد مصطفى صلى اللّه عليه و سلّم وَ اللَّهُ بَصِيرٌ و خدا بيناست بِما يَعْمَلُونَ به‌آنچه عمل مىكنند و مناسب آن پاداش بديشان خواهد رسانيد لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ به درستى كه كافر شدند آنان كه از روى جهالت و بىبصيرتى قالُوا إِنَّ اللَّهَ گفتند به درستى كه خدا هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ او مسيح ع پسر مريم ع است وَ قالَ الْمَسِيحُ و گفت مسيح ع يا بَنِي إِسْرائِيلَ اعْبُدُوا اللَّهَ اى بنى اسرائيل بپرستيد خدا را رَبِّي وَ رَبَّكُمْ كه پروردگار و آفريدگار من و شما است يعنى من بنده‌ام و مخلوق و مربوب مثل شما پس پرستيدن خالق را بايد نه مخلوق را و عبادت رب را شايد نه مربوب را إِنَّهُ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ به درستى كه هر كه شرك آرد به خدا فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ پس به درستى كه خدا حرام كرده است بر وى بهشت را وَ مَأْواهُ النَّارُ و جاى او دوزخ است وَ ما لِلظَّالِمِينَ و نيست مر ستمكاران را كه وضع عبادت در غير موضع آن كرده‌اند مِنْ أَنْصارٍ هيچ يارىدهندگان در دفع عذاب از ايشان لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ به درستى كه كافر شدند آن از ترسايان كه از افراط نادانى قالُوا إِنَّ اللَّهَ ثالِثُ ثَلاثَةٍ گفتند كه اللّه يكى از سه آلهه است معتقد مرقوسيه از نصارى آن بود كه الوهيت مشتركست ميان خدا و مريم و عيسى عليهما السلام و هر يكى از اين‌ها اله‌اند و خدا يكى ازين سر است وَ ما مِنْ إِلهٍ و حال آنكه نيست خدا در وجود ذاتى واجب مستحق عبادت إِلَّا إِلهٌ واحِدٌ مگر خداى يگانه كه موصوف است بوحدانيت و متعالى از توهم شركت وَ إِنْ لَمْ يَنْتَهُوا و اگر بازنه‌ايستند اين قوم عَمَّا يَقُولُونَ از آنچه مىگويند و بتوحيد قائل نشوند لَيَمَسَّنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا هرآئينه برسد آن را كه كافر شدند مِنْهُمْ از ترسايان عَذابٌ أَلِيمٌ عذابى دردناك كه الم او دايم بود .